سلام ...سلام بر مدینه...سلام بر بقیع...سلام بر مکه...سلام بر کعبه...

سلام بر منی وعرفات...سلام بر زمزم...سلام بر سرزمین عارفان...

سلام برسرزمین مسافران عشق که بی پروا به سوی معشوق خود در پروازند. 

سلام بر نوح نبی ، سلام بر ابراهیم ، سلام بر عام الفیل ، سلام بر ابابیل ،

 سلام بر محمد(ص) ،   سلام بر حسین ،سلام بر نور، حراء ، کعبه ،

سلام بر مولود کعبه ، سلام برچهارده نورمعصوم و سلام بر مهدی فاطمه ...   

به درگاه خدا آمده ايم

محتشم

بندگانيم و به درگاه خدا آمده ايم

چون فقيران به تمناى نوا آمده ايم

ما كه گِرد يكى خانه طوافى داريم

به گِدايى به سرِ خوان خدا آمده ايم

ما نه مشتاق به سنگيم و نه وابسته به گِل

به وصال تو به سر نى كه به پا آمده ايم

آرزومندى و درويشى و بى سامانى

جمع در ما و به اميد غنا آمده ايم

كوله بار گنه از كوه صفا سنگين تر

خالى از غير و در اين جا به پناه آمده ايم

از سر خاكِ غريب حَسَن(عليه السلام) و امّ البنين(عليها السلام)

خون جگر، شِكوه كنان، سوى خدا آمده ايم

تا بگوييم گلستان خزان است بقيع

از اُحد، وز سر قبر شهدا آمده ايم

« إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُديً لِلْعالَمِينَ فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلَّهِ عَلَي النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ»
نخستين خانه اي كه براي مردم بنا شده، همان است كه در مكّه است خانه اي كه براي جهانيان بركت و هدايت است. در آنجا آيات روشني از جمله مقام ابراهيم ـ عليه السلام ـ است و هر كس داخل آن شود در امان است. براي خدا، حجّ آن خانه بر كساني كه قدرت رفتن به آن را داشته باشد، واجب است. و هر كس كفران ورزد (و آن را ترك كند) خدا از عالميان بي نياز است.
عنوانهاي «اوّلين خانه»، «مبارك»، «هدايتگر همه»، «نشانه هاي روشن»، «مقام ابراهيم» و «امنيت» كافي است كه اهمّيّت و ويژگي «حج» را نمايان سازد. چنين تعابيري در مورد هيچ يك از عبادات اسلامي به كار نرفته است. اين تعبيرها خود، گوياي مقام والاي حجّ در اسلام است. انتهاي آيه نيز، هشداري است به كساني كه حجّ را ترك مي كنند و اينكه تشريع حج به امنيّت مكّه به سود مسلمانان حجّ گزار است و با اشاره به بي نيازي خدا از همه، خسران ترك مراسم حج را متوجّه تاركان آن مي كند، چنانكه رسول اكرم ـ صلي الله عليه و اله ـ نيز به آنان چنين وعيد مي دهد:
«من سوف الحج حتي يموت بعثه الله يوم القيامة يهودياً او نصرانياً»
كسي كه حجّ را به تأخير بيندازد تا بميرد، خداوند او را روز واپسين، يهودي يا مسيحي بر مي انگيزد.
اميرمؤمنان علي ـ عليه السلام ـ فلسفه تشريع حجّ را تقويّت دين مقدّس اسلام دانسته، فرموده است:
«فرض الله الحج تقوية للدين»
خداوند حجّ را به منظور تقويت دين واجب فرمود.
احياگر حجّ ابراهيمي، حضرت امام خميني قدس سره پيرامون حجّ فرمود:
«حجّ كانون معارف الهي است، حجّ پيام آور ايجاد و بناي جامعه اي به دور از رذائل مادّي و معنوي است حجّ تجلّي و تكرار همه صحنه هاي عشق آفرين زندگي يك انسان و يك جامعه متكامل در دنياست. و مناسك حجّ، مناسك زندگي است... حجّ بسان قرآن است كه همه از آن بهره مند مي شوند. ولي انديشمندان و غوّاصان و درد آشنايان امّت اسلامي اگر دل به درياي معارف آن بزنند و از نزديك شدن و فرو رفتن در احكام و سياستهاي اجتماعي آن نترسند، از صدف اين دريا گوهرهاي هدايت و رشد و حكمت و آزادگي را بيشتر صيد خواهند نمود و از زلال حكمت و معرفت آن تا ابد سيراب خواهند گشت.»

ای عزیزترین محبوب هستی!دل به تو داده ام وشیدایت شدم!

دعوتت را لبیک گفتم ولباس عصیان کندم وبه تو تسلیم شدم.

بار الها!آرزوهای درازم.هوسهای آنی ام وغفلت های همیشگی ام مرا

 از تو دور کرد،از تو دورمی شدم وتو عاشق وار مرا می خواندی...

ای خالق صابر...ای آشکار ترین حقیقت هستی

به هزار امید قدم به حرم خانه ات گذاشته ام.بالهای سپید را گرد

 شمع خانه ات سوزانده ام.با دست های خالی تر از همیشه آمدم تا با

 کرمت پر شود.مرا با خواری دست های خالی روانه مکن.بال حضور در

 محضرت گشودم وهفت بار به هفت آسمان عشقت پرواز کردم چون

 که عاشقت بودم وهستم.

الهی! قصور در عبادت را به تن ضعیف ام ببخش.

دستهایم را رو به کعبه ات دراز کردم وآخرین پیمان ها را

می بندم، برای یک عمر زندگی طلب آمرزش می کنم.

الهی!با قلبی که در کنج دلم زانوی غم بغل کرده از حرمت

می روم تا روزی دوباره دعوتم کنی...

اخلاق سفر

نويسنده : (منصوره طاهری)

  متن :

آداب سفر

همینطور که لحظات درحال گذرند؛ بار و بنه ی سفر را باید پربارتر کرد. هرچه آگاهی به مسائل بیشتر باشد؛ عمل بهتر می شود و با خلوص نیت بیشتری اعمال به جای آورده می شود. حالا ادامه ی راه:

-          تسلط به یکی از زبانهای زنده ی دنیا و مهم ترین آنها عربی، برای ایجاد ارتباط بهتر با دیگر مسلمانان.

-          دستیابی به آگاهی های بهداشتی و اجرایی

-          شناخت کشورعربستان و قوانین و مقررات حاکم برای آن کشور

-          فراگیری احکام و مناسک حج: حاجی باید احکام و مناسک حج را به طور دقیق بیاموزد و به کار بندد. اهمیت فراگیری، نباید دلهره و اضطراب را سبب گردد؛ زیرا، تأکید بر آگاهی بیشتر صرف درست انجام دادن اعمال است.

-          انتخاب مدیر: تک رَوی ممنوع. همیشه در تمام گروه های اجتماعی بهتر است یک نفر به عنوان مدیر گروه انتخاب شود تا تصمیم گیریها درامور، به راحتی صورت پذیرد.

-          انتخاب همراه: درگذشته که مشکلاتی مثل: بدی آب وهوا، نبودجاده های مناسب، ناامنی و .... باعث می شده بزرگان هر چه بیشتر، افراد را به داشتن همراهی مناسب تشویق کنند. شخصی که از لحاظ روحی و اخلاقی و درجهی ایمان با زائر تفاهم دارد؛ شخصی است که می تواند همسفر مناسب باشد تا در طی این سفر معنوی خدای ناکرده مجادله ای صورت نگیرد.

از مجموع این موارد می توان فهمید که؛ پیشوایان دینی، مردم را از تنها سفر کردن منع و آنان را به مسافرت دسته جمعی ترغیب نموده اند. بدیهی است آن کسی که بر اساس ضرورت، گاهی مجبور می شود تنها غذا بخورد یا در خانه ای تنها زندگی کند و یا به تنهایی سفر کند؛ هرگز مورد لعن قرار نمی گیرد. بلکه تنها کسانی که امکان سفر دسته جمعی را دارند و دوری می کنند کار پسندیده ای انجام نداده اند و بهتر است چنین نکنند. امام کاظم(ع) فرمودند: ( از وصایای رسول خدا(ص) به علی بن ابی طالب(ع) یکی این بود:

"لا تخرج فی سفرٍ وحدَک، فانّ الشیطان معََ الواحد و هو مِنَ الاثنینِ ابعَدُ...."

به تنهایی مسافرت مکن، زیرا شیطان همراه فرد تنها است و او از دو نفر دورتر است.)

منبع : برگرفته از آداب سفر( حجت الاسلام قاضی عسگر)

باز آمدم بازآمدم از پیش آن یار آمدم 

درمن نگر درمن نگر بهر تو غمخوار آمدم 

شاد آمدم شاد آمدم از جمله آزاد آمدم 

چندین هزاران سال شد تا من به گفتار آمدم 

آنجا روم آنجا روم بالا بدم بالا روم 

بازم رهان بازم رهان کاینجا به زنهار آمدم 

من مرغ لاهوتی بدم دیدی که ناسوتی شدم 

دامش ندیدم ناگهان دروی گرفتار آمدم 

العبدالصالح المحمد التقی بهجت(ره) 

عید باستانی ایرانیان برهمه ایرانی دوستان مبارک

بهاران برهمه بهاری دلها مبارک

آسمان مدینه امروز غمبارتر از همیشه است. تاریخ یکبار دیگر به روزهای

 پایانی صفر رسیده روزهاییکه چشم های تماشا از زیارت آفتاب مدینه

    محروم شد . روزهایی که یاد آور بغض جاودان رحلت

 پیامبر (ص) وشهادت سبط اکبر وفرزند غریب اودر

خاک خراسان است امروز بغض های مدینه

 وبقیع ومشهد سنگین تر است وتلخ تر